برای او که دیگر نیست. شاید هست و من اورا نمی بینم

دمبدم شرح فراق توغم انگیزتر است

تا نپیوندد به دریا جویبارازعبورش چشم دریایی مدارمنفرد صدجوی گرجاری شودمیرود دائم به خوردشوره زارخاک درخود میکشاند جمله راچون نباشد اتحادی در گذار + نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم مهر ۱۴۰۱ ساعت 11:54 توسط ي.ع.آصف  |  Adblock test (Why?)

مبارک باد میلادت ، همین بس

ای نخل بلند قامت دوست وه وه که چه قامت تو نیکوست

از خوف وخطر فرار باید بکنموز فتنه  و شر گذار باید بکنماینها همه دشمنند ایدوست بگواز دست تو من چکارباید بکنم + نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۹ساعت 1:50& 

در سررسید سینه ام هردم مرورت می کنم

زندگی آب روانی ست بنوشان و بنوش

ایام عاشقی چه خوشست پایداری یشمیثاق عاطفه چه نکوست استواری یشآن آشیان که گشته منوّر به نور عشقشایسته است حُرمت آیینه داری یشخرّم کسی که خیمه زند عشق در دلشنیکوتر آنکه عهده کند برقراری یش

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه دردینم نثار یک نظر از تو تمام رسم و آیینم الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد مبادا غافل از یادت دمی این قلب غمگینم جهان پیرست و بی بنیادازین فرهادکش فریاد بکُش اما مَکش دامن ازین دستان مسکینم ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل سبوخواهم که پرسازم گلاب ازاشک مُشگی

راستیآنانکه کدپستی ندارندنامه هاچگونه بدستشان میرسد؟

بازهم دربسته شد؛ماپشت در الامان ازگوش کر بازهم مسدود شد در؛بی خبر کاش ما را بُد تبر هان مبند ای نازنین درپشت سر گفتم اینرا مستمر لیک نشنیداینسخن راچون دگر چون کنم؟با این بشر + نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۲ساعت 14:30 توسط ي.ع.آصف |

مرغ خوش الحان نداردتاب هجر از رمق افتاده در گرداب هجر سرخوش است از وعدۀ دیدارگل ورنه بیجان میشد ازغرقاب هجر + نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ساعت 20:23 توسط ي.ع.آصف |

ما را فرو مگذار دائم درسیاهی ای مه بتابان پرتووت را گاه گاهی برشام تارم روزنی از نور رویت وا کن ببیند چشم مشتاقت که ماهی + نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۲ساعت 23:19 توسط ي.ع.آصف |

اجـازه ده که بگـویم تو بهتـرین یاری صـحیفه ای زنکـویی به گـاه کـرداری غم ازوجودتو راهش به سینۀ مانیست رسول وجدوسروری انیس وغمخواری مـرا ز بوی ریاحـین مشام مستغنیست حـدیقه ای ز ریاحـین مـشکبـو داری قیـاس روضـۀ رضـوان نمیـکنم باتو قصـورحوروپری باتو نیست مقداری + نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم

کسـوف بـرده آفتاب ناب را کجـاست؟ کو؟نبینم آفتاب را بـدون آفـتــاب زنـدگی تلــف چنانکه تشنه ناچـشیده آب را بیا که بودنـت امید زندگیست نبودنت زما ربوده خواب را بیا و روشـنی بده ز نور خود جماعت خـموده و خـراب را + نوشته شده در جمعه دوم اسفند ۱۳۹۲ساعت 0:20 توسط ي.ع.آصف |

شادم که یک بار دگر بگشوده بابم شادم که شب طی شد و رو به آفتابم

اسیر دردم و تغییر را نمی دانمدلم گرفته و تدبیر را نمی دانمفغان وآه شرربارخویش می بینمجواب نالۀ شبگیر را نمی دانمطبیب درد دلم وعده کرده میآیددلیل این همه تاخیر رانمی دانمنفیرزوزۀ گرگان گرفته عالم رازمان آمدنِ شیر را نمی دانمفشرده درکف نااهل تیغ می بینمقیام صاحب شمشیر را نمی دانممیان مُصحف و

به وجود واجد لم یزلی بخدای کعبه قسم که علی ننشیند تا به سرش برسد لب تیغی تا نرسد اجلی نسزد مالک شمشیر دو دم که بسا سرها زده درجملی اسداللهِ غالب و برره که ندیده کسی در وی خللی شهِ والا مرتبه ای که بوَد سر و سرحلقۀ هر قطب و ولی بشود غافل در سجده گهش که